Orion.

Flinke nazomer, droogte, een spadesteek diep, toch regelmatig prachtige avondschemering met elke dag de zon die iets vroeger de horizonkelder induikt. Wist u dat je  met het blote oog zo’n 1700 sterren kunt waarnemen, jammer genoeg niet in ons klein oververlicht landje. Hier is de lichtvervuiling zo extreem dat Donald Trump, waarschijnlijk op “google earth” surfend, denkt dat België de hoofdstad is van Brussel omdat ons land op de blauwe bol slechts een lichtflits groot is. “Orion” - de jager – heeft ondertussen de zomerse “Grote beer” en “Wega” opgejaagd, van het firmament  verdreven zodat hij, met drie sterren in zijn gordel, heerst over de najaars- en wintermaanden. Waarom ik de sterren aanschouw? Tijd voor het mijmeren, tijd voor wat gefilosofeer, tijd om de lijnen uit te zetten voor dit jaar. Jagen wij alweer op al die mooie plaatsen, richten wij onze pijlen op hogere scores en betere performances. Zijn wij nog altijd de jagers naar meer en beter? Ik geloof het wel. Als ik de gretigheid zie van de meesten onder ons die ook dit seizoen het goeie weer willen maken op de trampoline, dan weet ik dat we speren en pijlen tekort zullen komen. De toon was al gezet tijdens de BOT wedstrijd in Duffel na een avondje kaas en wijn en hotdogs. Er zijn weer mooie dingen en vooral nieuwe reeksen getoond en dat stemt ons gelukkig. Laat Orion onze gezel maar zijn, we zien de jachttrofeeën al prijken op de schouw of aan menig bedhoofd. 

Booking.com

 

De tijd dat je een hele avond aan de telefoon hing om iets vast te leggen, een vlucht te regelen of een overnachting te boeken is al lang voorbij. Toch lijkt het soms gemakkelijker dan je denkt. Ben je aan het surfen om te boeken of vluchten na te kijken dan gaat de zon soms snel onder en ben je na enkele uurtjes nog altijd bezig met je reservaties en rekeningnummers door te geven. Er is een overaanbod waardoor je soms het bos door de bomen niet meer ziet en met een “groep” boeken is niet altijd even simpel. De addertjes onder het gras moet je uit ondervinding maar weten te nekken en er komen mails, codes en credit-cards aan te pas. ’t Komt meermaals voor dat je mails niet beantwoord worden of dat een betaalmodus niet werkt, maar allé, we hebben een doorwinterde madam die dat tegenwoordig allemaal voor ons regelt. We noemen haar “reisburo Eva”. Gelukkig maar dat we deze karwei niet meer zelf moeten uitvoeren, anders zou het aanschouwen van de sterrenbeweging niet meer aan ons besteed zijn, maar zien we achteraf wel sterretjes als we zelf moe gezocht de ogen dicht doen. Nauwgezet weet Eva de juiste (en vooral ook goedkope) vlucht, overtocht of hotelkamer vast te leggen en dat is een ongekende luxe.

 

 

Te lucht, te land en ter zee.

 

Komende maand is ’t weer van dat. We trekken er op uit. Eerst de boot op richting Londen. David Ward Hunt was (overleden in 1999) een zeer succesvolle Engelse trampolinespringer en later een gerenommeerd lid van de internationale trampolinefederatie.  Zijn harde werk op technisch en organisatorisch vlak werd alom geprezen en sinds een tiental jaar gaat elk jaar één naar hem genoemde internationale wedstrijd door. Deze keer in Gillingham, ten zuidoosten van Londen. Bootje op, Dover af en via de M20 richting Maidstone en dan naar de kust afdwalen. Terug even links mogen rijden, ik weet heel goed wat het is en heb er geen enkele probleem mee, je moet gewoon altijd de boordstenen van de straat aan je stuurkant houden als rechtsrijder en ’s morgens als je instapt elke keer de klik maken en dan is dit nooit een probleem. Wat me altijd het meest verwonderd, je rijdt de boot af bij je terugkeer en rechts rijden is alweer de doodnormale zaak. Raar toch hoe snel je je aanpast. We zijn met 14 en hopen alweer dat we ook op deze wedstrijd onze klus klaren, meteen de toon zetten of wat extra ervaring opdoen.

 

 

In de lucht.

 

Vrijdag 18 november . Half uurtje bollen naar Lesquin, wat een luxe. Eva’s werk natuurlijk, geen lange wachttijden en hup, we scheren door ’t luchtruim en een uurtje later staan we in Nice. Daar wachten ons twee minibusjes om ons team naar La Seyne sur mer te brengen. Hopelijk geen camions op de Promenade des Anglais als we voorbij rijden. En dan, “the clash” van het einde van het springseizoen in Frankrijk. Voor de meeste teams hangt geld in de lucht omdat hun subsidiëringsreglement in een flink ereloon voorziet bij medaillewinst op deze wedstrijd. Voor ons niet van belang, en wij hebben nooit exacte strategische plannen of huren nooit vreemdelingen in om het team te versterken. ’ t Is gewoon de strijd om een clubtitel. We zijn er al twee keer tweede geëindigd en voor de derde keer reizen we af naar het diepe zuiden bij Lucien. De man die het niet altijd voor de vreemdelingen (beetje racistisch toch), lees Les Belges, heeft en soms de kleinste details uit het reglement opzoekt om het ons moeilijk te maken. Hij slaagde er één keer in om Simon te diskwalificeren , wat door nagenoeg alle andere clubs als dégoutant werd omschreven, maar hij kreeg toch gelijk. Maar wij houden het sportief en doen mee met voor het eerst een hele jongensploeg in nationale 1. De meisjes hebben hier al meer dan 10 jaar een patent op, en ook onze meisjesploeg in nationale  2 schrijven ze best op als medefavoriet, maar ’t moet eerst nog gesprongen worden.

 

 

Te land.

 

’t Wordt een thuismatch, de BOT- finale op 27 november . Voor ons altijd een klein beetje geluk, want dan hoeven we ons niet te verplaatsen (voor één keer). We maken er graag een feest van, van onze inrichtingen. Proberen alweer onze zaal een beetje als een theater om te toveren om er de ambiance in te brengen en willen het graag leuk houden. Een beetje commentaar tijdens de wedstrijd, wat bourgondische extra’s in de bar en ervoor zorgen dat sportief alles in de beste omstandigheden gebracht wordt. Meer dan 100 finalisten voor de vele podiumplaatsen in verschillende categorieën. Eén ding willen we altijd wel, een strakke timing in onze programmatie zodat iedereen tijdig terug huiswaarts kan keren of nog andere plannen kan verwezenlijken.

 

 

Onze kalender:
  • 4/5 november             David Ward Hunt cup (Gillingham Engeland)
  • 18/19 november         Frans kampioenschap per club (La Seyne-sur-Mer)
  • 25 november              BOT finale in Beveren-Leie (eigen organisatie)

 

vzw Lenig en Vlug

 
Contactpersoon
Adres:
Turn- en Trampolineclub
Grote Heerweg 87
8791 Beveren-Leie

Telefoon: +32 (0)56 719295

Gegevens: BTW: BE 0449.285.588
Rekening Crelan: BE18 8600 1339 4365 (SPAA BE22)

Adres van de SPORTHAL
"Den Averul"
Koning Albertstraat 18
8791 Beveren-Leie
 

 

Dit is een ongeldig emailadres.

Vul een onderwerp in.

Vul uw bericht in.


Invalid Input

­