Ronde van Vlaanderen

In Nederland hebben ze de Amstel Gold race, maar de koningin van alle wielerklassiekers is ongetwijfeld de “ronde van Vlaanderen”. Wie niet van staal is, wie geen lef heeft en vooral wie die dag geen goede benen heeft, die blijft beter in zijn zetel zitten. Wat de ronde is voor de wielersport, dat is de “Flower cup” voor het trampolinespringen. Minstens één keer in je trampolineleven moet je er geweest zijn, in Aalsmeer, de wereldstad voor de bloembollenteelt. Om de twee jaar organiseert Omnia Aalsmeer er zijn fameuze eendagswedstrijd. 

Er zijn geen twintig, geen dertig, maar liefst minstens 60 tot 90 deelnemers in de zes verschillende categorieën en enkel de beste tien komen in de finale. Dit jaar waren weer 14 landen van de partij, en ze komen van verre (Canada, Amerika, Mexico en verder zowat alle Europese landen). Wij zijn er ook altijd met een flinke delegatie en zijn er graag gezien. Die mensen die ‘hun’ Flower cup met zoveel liefde omringen en in mekaar steken, die komen we zowat overal tegen waar ook wij onze trampolinepoot neerzetten. Voor hen zijn we die “Ouwe Belgen” en wij noemen ze de “Vliegende Hollanders”, maar Rien, Ron en Petra zijn gezichten die net zoals wij “de trampoline” in hun land hebben gemaakt. Een verslagje van hun "Ronde van Aalsmeer" dus.

Logeren

Indertijd, we spreken van zowat een vijftiental jaren terug, namen de inrichters het logement ook voor zich, met name de plaatselijke VVV installeerde zich ter plaatse en zorgde dat je in ‘den environ’ van zowat 20 km ergens ten lande een logement werd aangeboden. Ooit was dat een boerderijtje in, zo herinner ik mij, Aarlanderveen, een stekje dat niet eens op de landkaart stond, en waar we meer tijd naar zochten, dan dat we naar Aalsmeer waren gereden. Zowat om middernacht trokken we aan de bel en de boerin was ongelooflijk blij dat we dáár uiteindelijk waren beland en niet ergens in een van de vele kanaaltjes... Later waren we in een immense woonwijk verzeild bij ene Karin Reuter die vier piepkleine kamertjes had van de kelder tot de zolder. Ook hier reden we nagenoeg anderhalf uur op de wijk rond om het stekje te vinden. Tijden zijn veranderd en je moet voor die wedstrijd flink op tijd inschrijven en vooral vooraf ergens een hotelletje weten te versieren voor dit evenement. We waren met 17 dit jaar, zodat alles flink moet worden geboekt om niet voor minder aangename toestanden komen te staan. "Vander Valk" vlakbij de luchthaven van Schiphol is vooral een mooie, maar ook snelle verbindingsplaats naar de sporthal “De Bloemhof”, de arena van de dag.

Graag gezien maar ook indrukwekkend

We kunnen er niet omheen, onze springertjes hebben zich weer van hun beste kanten laten zien en haalden voor wat de Belgen betreft zowat overal de beste score. Uitblinkertje van de dag was ongetwijfeld Marie Vandenbroucke die in de open categorie (tot 18 jaar met een maximum moeilijkheidsgraad van 8.0) als jong ding van twaalf zowat iedereen het nakijken gaf en zich op een negende plaats van de 83 deelnemers plaatste om daarna een superfinale neer te zetten. Het frêle poppetje moest zich zowat uitrekken om haar tegenstrevers nog maar tot aan de schouders te reiken tijdens de défilé voor de finale. Met een fantastische eindreeks scheerde ze net naast het podium op slechts 20 hondersten van een punt van het brons! Opmerkelijk is ook dat van de tien Beverse springers er slechts ééntje in de fout ging en dat ze zowat allemaal in het eerste derde deel van de ranking staan. Wie doet beter?

Pakje

We gingen met een lege aanhangwagen naar Aalsmeer en kwamen met een volle terug. Ter plaatse stonden de laatste snufjes van nieuwe trampolines met een 4 mm doek en we hadden er twee splinternieuwe overgekocht van de organisator. We zijn ons stillekens aan ’t concentreren op onze nieuwe sporthal en daarin willen we het modernste en beste springmateriaal zelf investeren, vandaar dus. Voor onze atleten is dit een extra motivatie om weerom hard te werken naar volgende week toe.
We zijn via een 'kleine' omweg met ons pakje uiteindelijk thuisgekomen.(in Nederland breken ze ook autowegen open en hun signalisatie is niet altijd even duidelijk, zodat we meer dan één uur later dan voorzien, ’t was bijna 3 uur, thuiskwamen) Korte nachtrust dus, want om elf uur op zondagvoormiddag is ons pakske uitgeladen en opengezet en hebben we anderhalf uur het synchroonspringen ingeoefend voor het Vlaams kampioenschap van volgende week. Goed gewerkt dus en ’t smaakt naar meer. Nog een weekje later zitten we weerom heel wat uurtjes in onze minibus, want de halve finale van Frankrijk wenkt in Lons-le Saunier.

Werken en studeren doen we wel ergens tussenin zeker?

Onze kalender

26-27 maart Vlaams kampioenschap individueel en synchroon in Mortsel
2-3 april ½ finale van Frankrijk in Lons-Le- Saunier
10 april Belgian Open trampolinewedstrijd in Lembeek
Week 11-15 april Omnisportkamp in de sportha (eigen organisatie)
23-24 april Coupe de France in Créteil (Parijs)

vzw Lenig en Vlug

 
Contactpersoon
Adres:
Turn- en Trampolineclub
Grote Heerweg 87
8791 Beveren-Leie

Telefoon: +32 (0)56 719295

Gegevens: BTW: BE 0449.285.588
Rekening Crelan: BE18 8600 1339 4365 (SPAA BE22)

Adres van de SPORTHAL
"Den Averul"
Koning Albertstraat 18
8791 Beveren-Leie
 

 

Dit is een ongeldig emailadres.

Vul een onderwerp in.

Vul uw bericht in.


Invalid Input

­