Reggie…

De jongelui weten ongetwijfeld hoe Reggie, de Frontman van Milk Inc, zijn publiek kan opzwepen. Hij roept tijdens zijn massaal bijgewoonde optredens gewoon: “en nu de handjes” en prompt gaan duizenden handen de hoogte in om mee te dwepen met zijn laaiende muziek. Dat gevoel had ik zo een beetje tijdens de jongste gemeenteraad van onze stad. Alle raadsleden en schepenen zaten precies aan “het laatste avondmaal” zoals we het befaamde schilderij van “Leonardo da Vinci” kennen. Dienstdoende Jezus was onze burgervader Kurt Vanrijckegem die de vergadering voorzat. Ons hot item was in het logboek ingeschreven onder paragraaf 35. ’t Was dus even spannend wachten en na zowat anderhalf uur zitting wordt in een paar zinnen aan iedereen duidelijk gemaakt waarover het gaat,….. dan een korte altijd weerkerende uitspraak van de Kurt: “kunnen wij overgaan tot het goedkeuren van ….”

En dan gingen éénparig alle handjes van de raadsleden omhoog. De klus geklaard, een budget van een kleine 800.000 euro goedgekeurd, de in ons  land unieke trampolinehal wordt zeer binnenkort neergepoot achter onze sporthal.

Judas…

Wij waren met een paar mensen van ons bestuur afgezakt en bevonden ons bij deze toch behoorlijk druk bijgewoonde gemeenteraad op de achterste rij van de publieke plaats. Zelfs een politieagent is constant ter plaatse om eventuele heethoofden (bestaan die hier in onze streek wel) dadelijk terecht te wijzen. De beide duimen van de agent bleven echter gedurende de hele zittingstijd achter de broeksriem gehaakt en waren slechts even actief toen de dienstdoende ober aan iedereen een gratis drankje ronddeelde. Net voor de plechtige handopsteking is het toch nog eventjes met een klein hartje afwachten of er al dan niet toch een Judas tussen de politieke mee- of tegenstanders zou kunnen zitten. De judassen hebben zich helemaal op de achtergrond gehouden want het bleef stil op de zijvleugels waar de oppositie zich obligatoir had genesteld. Leuk om weten dat de hele schare apostelen en medestanders achter, een op lange termijn berustend beleid van onze stad, geschaard staan, ook al ging het deze keer om een verre uithoek van de fusiestad. Maar we weten dat we hier ondertussen veel krediet voor onze club hebben opgebouwd en dat onze plaatselijke Rik er ook alles heeft aan gedaan om dit project door alle administratieve en politieke en zelfs provinciale molens te draaien. Hij heeft goed gedraaid, met de wind mee, die molen en de molenaar heeft zijn werk fantastisch en op zeer korte termijn tot een goed einde gebracht en we zullen een flinke zak bloem overhouden om al die trampolinespringers van hier en heinde en verre in onze superhal met zoveel égards  te ontvangen, zodat ze binnen ettelijke jaren nog altijd van onze stad en zijn acceuillante manier van omgaan met een toch minder gekende sport, zullen praten. Merci aan het stadsbestuur vanwege al wie de springmicrobe in zijn aderen heeft stromen.

Mozes en de stenen tafels

Mozes bracht ook zijn eerste stenen geboden van op de berg naar beneden. Ook voor ons is die “eerste steen” van belang, dan pas zijn we net zoals de “ongelovige Thomas” overtuigd dat onze droom werkelijkheid is geworden.

Nu kan ’t snel gaan hoor. Het ontwerp is er. Samen met het architectenbureau zijn ondertussen al heel wat kleine en minder kleine aanpassingen kunnen worden overlegd en het ziet er goed uit. Nu volgt natuurlijk tegen ’t verlof de uitschrijving naar de nodige aannemers en normaal zou dan al vrij snel na de gunning die fameuze eerste steen kunnen worden neergeplant.

Daar willen we toch tegen de maand oktober een feestje rond bouwen met al wie zich voor dit onwaarschijnlijk snel project heeft ingezet. “Vivat trampoline” zou ik zeggen.

Naast vergaderen is er ook de realiteit….. springen

In Flanders fields…. Deze velden lagen in het weekend van 26 maart even in Mortsel. Het slagveld voor de Vlaamse kampioenschappen. Weerom heeft ons springteam er de meeste titels en medailles weggekaapt. Gelukkig is er toch wat concurrentie en het is hen vooral te doen om Beveren te kloppen en dan wordt het tenminste interessant om aan competitie te doen. We hebben slechts één nadeel, we mankeren nog altijd wat testosterongehalte in onze ploeg. Teveel jongens kiezen nog om ofwel te voetballen, of te basketten of helemaal niets te doen. In een paar categorieën hebben we gewoon geen jongens als deelnemers van onze ploeg, dus daar kunnen we de tegenstand geen vuur aan de schenen leggen. Maar hoop doet leven en hopelijk zien de jongelui in dat er heel wat te beleven valt bij die knotsgekke club die Lenig&Vlug nog altijd is met zijn ongelooflijk druk maar leuk programma van reizen, springen en uitdagingen.

Midden de examens naar Lons le Saunier

Het was weer niet gewoon, terwijl onze Franse vrienden in hun onderwijssysteem slechts hun groot “Baccalauréat examen” hebben en ondertussen slechts nu en dan een evaluatie tussenin,  krijgen onze kids om de paar maanden een examenweek om de oren geslagen. Veel studeren dus en wij, de trainers, eisen dat onze springers in de eerste plaats goed presteren op school, maar evenzeer maken we ze goed wijs dat dingen goed plannen ook van bijzonder belang is. Heel wat van onze schoolkids doen het ook in school super goed en konden dus zelfs met examenstress mee naar Lons-le-Saunier aan de voet van het Juragebergte. Een flinke rit van 7 uur , dus toch even tijd om ook in de minibus of meerijdende auto wat boeken in te kijken. De halve finale in Frankrijk is voor enkelen de laatste kans om zich voor het Franse kampioenschap te kwalificeren. En wat raad je,…. al wie zijn punten kon of moest halen heeft dat ook gedaan, bovendien hadden we weer een enkele eerste plaatsen en enkele super podiumplaatsen. Marie en Jolien wisten weer iedereen te verschalken, Zara en Renée stonden op goud met het synchroonspringen, Marie en Jolien gingen met zilver aan de haal bij de nationalen en Pauline stak brons in haar zak bij de jongsten. Simon gaf weer een staaltje van zijn evenwichtige reeksen mee door met zijn persoonlijke moeilijkheidsrecord een tweede plaats bij de senioren te bemachtigen. Onverwacht gewoon.

Toch even relaxen

Vanwege de examens keerden de meesten al op zaterdag terug maar enkele atleten moesten het parcours nog op zondag afleggen. Weer goed gepresteerd, en deze jongsten van de ploeg hadden het op school iets minder druk, zodat we vroeg in de namiddag toch eventjes de tijd hadden om de prachtige omgeving van Baumes- les Messieurs konden opzoeken om er in een ongelooflijk uniek natuurkader van het Juragebergte op zowat 30 meter van heuse watervallen in het voorjaarszonnetje een Ricard te proeven en een lekkere maaltijd te nuttigen in het enige restaurant dat zich op het uiteinde van een heuse canion bevond. ’t Werd nog even spannend omdat de kippebouten blijkbaar niet snel genoeg klaar konden worden gemaakt vanwege een net gearriveerde bus gepensioneerden (die willen altijd eerst worden bediend). Stefaan raasde dan maar met zijn auto, een kippeboutje nog afknagend, terug naar de zaal om net op tijd te zijn om zijn dochter Pauline op het podium te zien schitteren. ‘t Is toch altijd spannend met onze bende.

Onze kalender

Weekend 22 april Coupe de France in Créteil (Parijs)
Weekend 1 mei kampioenschap van Belgie in Bierbeek
Weekend 21 mei 2° BOT selectie in onze sporthal te Beveren-Leie

vzw Lenig en Vlug

 
Contactpersoon
Adres:
Turn- en Trampolineclub
Grote Heerweg 87
8791 Beveren-Leie

Telefoon: +32 (0)56 719295

Gegevens: BTW: BE 0449.285.588
Rekening Crelan: BE18 8600 1339 4365 (SPAA BE22)

Adres van de SPORTHAL
"Den Averul"
Koning Albertstraat 18
8791 Beveren-Leie
 

 

Dit is een ongeldig emailadres.

Vul een onderwerp in.

Vul uw bericht in.


Invalid Input

­