Smeurebreud

Herljunga en het schooltje naast de sporthal zullen voor de zeven van Zweden altijd bij blijven. Het onooglijke stadje dat, net zoals Beveren-Leie (misschien nu nog onooglijk, maar vanaf september, met de nieuwe sporthal, de enige Belgische gemeente met een echte trainingshal voor uitsluitend trampoline) een bloeiende sportclub telt, organiseert er de “international Frivolten cup”. We wisten helemaal niet waar we in terecht zouden komen, maar met 15 deelnemende landen en vooral van de partij ook heel wat Oostblokkers, begrepen we dat onze degens scherp zouden moeten zijn. Van canada, over Griekenland tot Rusland, Letland, Finland en zowat de hele Europese unie, allen waren ze met clubs aanwezig.
Vijf meisjes van Beveren, vier op vijf in finale maar de echte scherpte ontbrak. Het vuurwerk van finesse en afwerking, van doorzetting kwam er helemaal niet uit in de finale met slechts één medaille bij de 15-16 jarigen. Sara bracht dat unieke "Frivoltenbeeldje" mee naar huis. Een tweeledig gevoel bij de trainers, hier zat meer in. Logement zoals jaren terug, in een schooltje op de door de organisatie voorziene matrassen. Elke club had er één klaslokaaltje, privé maar toch iedereen samen. Alles verliep echt op geoliede wieltjes. Prima organisatie, leuke sfeer, heel wat niveauverschillen, maar de besten kwamen er flink uit. De speaker die commentaar gaf op de geskypte beelden (thuis was de wedstrijd nagenoeg rechtstreeks op het computerscherm te volgen) sprak er lovend over de club uit Belgie waar de atleten zo hoog sprongen. Dit is hun wel opgevallen en we beloofden om terug te komen maar nu om wel degelijk te winnen. Afsluiten met een leuk banket en een paar uurtjes rondslenteren in Göteborg om wat mooie kiekjes te maken, herinneringen zat.

Trampologie

  • Biologie

Hiermee bedoelen we eigenlijk archeologie, geologie, biologie, fauna en flora, technologie … resulterend in trampologie.

Donderdagmorgen 31 mei, 8u30 vertrek met 6 auto's richting Franse grens. Over Rijsel begint het, Fauna en flora …alles is groen, alle tinten, van geelgroen, vaalgroen, grijsgroen, fel groen, donkergroen, golfgroen, appelblauwzeegroen…. bomen struiken, glooiende wiegende velden. Hoe gekleurd wordt “ le championnat de France” dit jaar?

Péage voorbij en de lichtstad, Parijs in een ochtendhumeur, duikt voor ons op, Périphérieke drukte en wegzwaaien richting "la ville de Jeanne d' Arc " : Orléans. Pic-nicje meesnappen op een privé-overvallen verlaten kasteeldomein.
Biologie: een hagedis schiet weg tussen de stenen van de trappui, muggen steken als wij onder lichte dwang van de toegesnelde conciërge noodgedwongen, met nog een restantje pistolet tussen de tanden het kasteeldomein verlaten.
  • Geologie
Snelweg op richting Clermont-Ferrand, vulkaangebied, geologisch wonderland, opzij van "la bretelle" doemen basaltorgels op. Keiharde stollingsgesteenten. Hoe hard gaan we moeten springen om ons palmares van vorige jaren te evenaren? Steenhard ertegenaan zou ik zeggen.
Verder voorbij Dourdan en Bourges, duivenpieten kennen er alles van, van die halve Fond. Bij ons bittere ernst, er bestaat geen halve fond op de trampoline, 't is alles of niets en weduwschap heeft hier niets mee te maken.
  • Aromalogie

Dan het geologische centraal massief, steenlagen, rotsformaties en geaderde en uitgespoelde blokken, doorspekt met geuren en kleuren van wilde brem, gipskruid en wilde sleutelbloemen. Biologie en aromalogie….Harsgeur als we de sparrenbossen doorkruisen, bloemenparfums alom en dan plots een glimp van een everzwijnenfamillie incluis een tiental jongen, een biddende torenvalk, buizerds op de snelwegafsluitingen. Hoe mooi kan onze finale uitstap voor dit seizoen toch zijn, maar wordt het ook gekleurd, smaken wij de roem, krijgen wij die bos overwinningsbloemen?

  • Archeologie

Het moet nog allemaal gebeuren. Historiek en archeologie: Hoog op de rotsen, restanten van roem en rijkdom, ruines van kastelen, unieke kapellen op de rotstip, Aubrac koeien in de weiden, vaalbruin alsof ze ooit gecamoufleerd, bijna niet te onderscheiden waren tegen de flanken van de tegenwoordig door graafmachines doorploegde autosnelweglandschappen.

We naderen ons doel, nog 60 km langs krinkelende- winkelende, kronkelende en wiegende "route nationals" tot eindelijk Rodez opdoemt. Statig toornt de kathedraal boven het op een heuvel gelegen stadje en aan de voet van die stulp, het "Amphithéatre" waar het allemaal gaat gebeuren. De zaal is als een vulkaankrater met middenin alle wedstrijdmateriaal roodgloeiend zinderend om besprongen te worden. Morgen is het om doen. Zorgen wij voor de uitbarsting dit jaar?

  • Trampologie
Onze jongsten ontgoochelen een beetje, overwoekerd door de massa, door de veelheid, de geluiden en de panache, en dan komt het synchroonspringen in de planning. Iedereen gaat automatisch naar de finale, eigenaardige beslissing, maar die is voor morgen.
Individuele selectieproeven volgen elkaar op in een oververhitte zaal. De lava begint te stromen. Juryleden zetelen van 13 tot 21 uur aan een stuk door en okselgeuren zijn niet meer uit de lucht, “les odeurs de la compétition”. Er hangt elektriciteit in de lucht. We doen het goed ondanks een wat lauwe en lome indruk die ik van onze gasten krijg. Toch helemaal niet slecht, heel wat finalisten voor de eindfase morgen.
  • Gastronomie
Sofie "blokskes" , zo noemen we onze reisburomadam, heeft het fantastisch voorbereid, de logementen, het avondeten en de middaglunchen, hoe we dit vroeger allemaal zelf voor mekaar kregen weet ik niet, maar dit is veel leuker, professioneler en dat straalt van iedereen af. Tijdens onze souper in een hip restaurant (dat heel betaalbaar blijft) kijk ik toch even heel ernstig met ogen vol vuur (kwestie van de lava gloeiend te houden) en behoorlijk lang in de ogen van al onze finalisten, zonder ook maar één woord los te laten over mijn kleine teleurstelling van de voorrondes, maar 't is morgen en alleen morgen dat ik de vulkaanuitbarsting wil zien, de lava wil zien stromen en de hitte van de strijd moet voelen.
Het is feest als we naar onze nieuwe overnachtingsplaats rijden, gejoel in de bus, lachen, zingen, uitbundigheid alom. Eens bij de moderne jeugdherberg aangekomen wordt iedereen weer tot kalmte aangemaand, en dat lukt behoorlijk. 't is half twaalf, maar we mogen uitslapen, morgenvoormiddag zit niemand in de planning.
  • Vulkanologie

Rookwolken, puimstenen, gloeiende lava, dat is wat er te zien is op de finaledag.

't is bloedheet in de zaal. Iedereen krijgt een persoonlijke aankondiging, de uitbarsting van een jaar volgehouden trainingen, het summum van dit jaar , dat komt eraan, de finales gaan van start.

't Synchroonspringen is zo mooi om zien en zeker als de onzen ertussen zitten.

Paulien en Renée haalden een vijfde plaats, hun synchronisatie liep wat stroef. Levallois is de eeuwige tegenstander als het om de ultieme medaillestrijd gaat bij de "espoirs"; Julien, onze vakantiestagetrainer had zijn Bevers t-shirt niet aan. De magie is gebroken, Juju, je wint niet vandaag schoot het me door het hoofd.  Marie en Jolien zetten een sublieme reeks neer, hoog in moeilijkheid maar Oooooh zo synchroon gebracht en Levallois boog deemoedig het hoofd. Ze wisten het al voor ze eraan begonnen, 9.7 synchronisatie,  niet te kloppen. Een eerste titel van “champion de France” is binnen. De hooligans van Beveren-leie gingen een eerste keer uit de bol. Daarna de juniors met maar liefst vijf koppels hadden we de selecties afgewerkt. Twee raakten in finale. Annabelle en Sara springen een sterke finale, ook zeer hoog en met slechts een half puntje verschil kunnen ook zij de "Marseillaise " zingen, de tekst lippen ze wat mee.

  • Seismologie

Eenmaal de lavastroom gestart is die soms niet meer te stoppen. En daar gaan we: finale individueel: Paulien en Renée in finale en ook hier Paulien die zowat een halve meter hoger haar reeks afwerkt neemt goud mee en Renée schuift nog drie plaatsen omhoog in de ultieme reeks. Een uitbarsting als bij de Eiafjallajötekull, dat is wat Marie en Jolien ons brachten in deze categorie. De headcoach van de Pole in Rennes vroeg prompt of Marie geen voorouders met Franse nationaliteit had. Dit had ze nog nooit meegemaakt. Die "naturel"  in haar springen, dat vanzelfsprekende, dat altijd winnen, "c'est du jamais vu" en dat beaamde ook Sebastien van de Pole in Antibes. Als je in de lavastroom een mineraaljte hebt zitten, dan houden we dat liefst dacht ik. Marie schittert op 1, Victoire (levallois weer geklopt) op twee en Jolien was maar al te blij dat ze haar trieste wedstrijdreeksen  van de voorbije maanden kan afronden met een superfinale. Jolien mislukte de laatste drie wedstrijden steeds de finale. Maar nu zet ze de kers op de taart. Een welverdiende bronzen medaille en de hoogste moeilijkheidsgraad  van heel de bende. Puik vuurwerk.

  • Vuurwerk

Bij de juniors meisjes ook twee finalisten. Lisa die wat overmoedig als eerste moet starten in de finale neemt toch in haar laatste sprong wat risico en kan de landing niet bedwingen. Niettemin een zeer goede oefening. Zij strandt op 7 terwijl Sara in haar eindreeks twee keer teveel de beentjes intrekt en een podiumplaats verprutst. Haar vier belagers voor een podium zitten allemaal tussen de 48 en 49 punten. Wat speelbaar was is ondanks een zware en hoge reeks net niet goed genoeg, maar we zijn superblij met al die gouden meiden. Grégoire Pennes zet zijn zegereeks (7 Franse titels op rij en Frans kampioen in alle categorieën sinds hij de competititie startte) voort ook bij de senioren heren. Hij en de nummer twee van Frankrijk Sebastien Martiny zullen er zijn op de opening van onze sporthal in Beveren in september. Wat een jaar, wat een vuurwerk, wat een show en Wattrelos met een Vlaams accentje zorgde er ongetijwfeld voor de OOOOOOH’s en AAAAAAh’s met enkele kleurrijke vuurpijlen.

  • Totof

Christophe Lambert, directeur technique national de la fédération Française de gymnastique moest eventjes plassen in ’t zelfde restaurant waar wij onze afscheidsmaaltijd van Rodez nuttigden. Ik trok hem snel even bij de mouw en vroeg hem wat zijn indruk was van onze bende, of er niet te veel Franse clubs een beetje bitsig waren, een beetje misnoegd omdat wij hen zoveel finaleplaatsen afsnoepen en medailles bestelen? Zijn antwoord was kordaat en heeft me diep getroffen (op een zeer complimenteuze manier weliswaar). DIXIT TOTF: Wattrelos, surtout chez les filles…. En ik vertaal nu letterlijk wat hij heeft gezegd: …is het beste wat onze federatie de laatste jaren is overkomen, omdat jullie de stimulans worden voor ons ietwat verzwakte meisjesbestand. Uw motivatie om elk jaar weer die inspanning, die verplaatsingen en het budget te besteden werkt de laatste jaren stimulerend voor vele clubs: zij moeten jullie willen kloppen…. Blijf verdorie maar afkomen naar Frankrijk, we zien jullie graag erbij……

Ewel dat heeft me efkes een krop in de keel bezorgd, een flinke handdruk aan deze charmante Fransman en toen hebben we daar één op gedronken. Alle meereizende ouders en bestuursleden hadden het uit zijn eigen mond gehoord. Dit doet ons deugd.
De lavastroom van gezang, gelach, nagepraat en gejoel is pas gestopt in de vroege uurtjes in de jeugdherberg. Afkoelen om morgen weerom 920 km te bollen en na te mijmeren.

Rodez, we kwamen , zagen en overwonnen.

Kalender

2 tot 6 juli Jeugd omnisportkampen in de sporthal
Kleuter omnisportkamp in ’t Klokhuis en sporthal
6 tot 11 juli internationale stage (eigen organisatie) in St-Leocollege in Brugge
15 juli tot 14 aug efkes uitblazen
15 aug Demonstratie in Rollegem-Kappelle
20 tot 25 aug internationale stage in onze eigen sporthal
September here we go again

vzw Lenig en Vlug

 
Contactpersoon
Adres:
Turn- en Trampolineclub
Grote Heerweg 87
8791 Beveren-Leie

Telefoon: +32 (0)56 719295

Gegevens: BTW: BE 0449.285.588
Rekening Crelan: BE18 8600 1339 4365 (SPAA BE22)

Adres van de SPORTHAL
"Den Averul"
Koning Albertstraat 18
8791 Beveren-Leie
 

 

Dit is een ongeldig emailadres.

Vul een onderwerp in.

Vul uw bericht in.


Invalid Input

­