Mieleke mieleke mol

Bob davidse, alias nonkel Bob, de inspiratiebron voor dit pennenroersel. 't heeft niets met de icoon van onze jeugdjaren te maken, maar eerder gewoon  onze springer Miel heeft qua hilariteitsgehalte de hoofdvogel afgeschoten tijdens onze lange tocht naar Oostenrijk. Een filmke op onze site zal (wedra) alles wel veel duidelijker maken.

Emiel was uitgelaten tijdens onze tussenstop in een onooglijk Duits dorpje  op weg naar Salzburg. Een lokale boomgaard ergens tussen Stuttgard en Munchen, de ideale oase na enkele honderden kilometers Autobahn. Gezwind als een jong kalf ging onze Miel een paar salto's maken vanaf een hooirol. Spectaculair,… voor ons gewoon, want iedereen slaagt daar bij ons  in,… tot hij overmoedig werd en een schroefsalto ging proberen. "Op zijn smoel gaan" noemen ze dat figuurlijk, maar bij hem was dat ook letterlijk. Een eerste test voor ieders buik- en lachspieren. Ook mollen kruipen in de grond, vandaar ons nieuwe slogan. Mieleke Mieleke Mol, karditsel karditsel kardol.

Von Trapp

Salzburg, oh mooie stad, gezellig, romantisch en bij avondlicht adembenemend schoon, badend in omfloerste lichtstralen kijkt een middeleeuwse burcht neer op het stadsplein. Statige kathedraal en ergens in de buurt een chique uitziend restaurant waar we op vrijdagavond, met de nodige moeite aanklopten om met een bende van vijftien man op een toch wel iets te laat uur nog iets tussen de kiezen te stoppen. De menukaart bleek echter sociaal ruim aanvaardbaar en we kregen er na enig aarzelen van een vermoeide ober, door de gerant met een grote glimlach, een apart zaaltje aangeboden. De ideale gelegenheid om de strategie van de Alpencup te bepalen. Meestal zijn leute en plezier aan tafel, de ideale "boost" voor Lenig en vlug om er de dag nadien een lap op te geven. Iets verderop lag de trap waar de familie Von trapp in de jaren stillekes de eerste successen aaneenzong. Zou het beklimmen van het podium de dag erop ook een Von trapp'ken worden?

Jodelen

Dat Oostenrijkers nationalisten zijn dat staat bekend. Het intredelied voor de atleten was een typische landelijke jodelsong en alle helpende dames waren in de echte "dirndl" dress gehuld. Voorlopig ontbraken nog de "Lederhosen", maar die verschenen wel tijdens de afsluitende fuifavond.
Er was wel behoorlijk wat kwaliteit: een Duitse ploeg, getraind door een Russische met naam, was niet te onderschatten, enkele clubs uit Tsjechië waren ons niet onbekend, onder andere van de junioren Europese kampioenschappen, en zowat de hele nationale ploeg van Hongarije trad er aan met junioren en senioren. Voeg daarbij nog enkele niet zo'n slechte Oostenrijkers en we wisten dat we zouden moeten imponeren om goed voor de dag te komen. De meesten waren echter flink onder de indruk van ons ploegje dat zeker in de moeilijkheidsgraad duidelijk de betere was. Onze afwerking viel dan vooral in de opgelegde reeksen wat minder uit, toch plaatsten zich bij de honderd deelnemers acht van onze atleten voor de finale.

Koebellen

Uniek zijn is altijd wat meer te bieden hebben; zo zijn wij ook als we trofeëen geven voor onze internationale Golden River Team cup. De Oostenrijkers moeten niets  zelf vervaardigen, integendeel, hun podiumtrofeëen waren voor alle atleten een nationale "Mozart Kügel" en voor de podiumbeesten de onovertroffen echte “koebel”. Je zou voor minder keihard je wedstrijd springen. Finale springen is alweer uiterst spannend, met Marie en Jolien op 2 en 4 voor de finale, met Sara en Lisa op 1 en 2 bij de junioren en met Simon die ondanks een zogenaamd "Joriske" in zijn opgelegde reeks, bestraft met drie volle punten een puike derde plaats bezette, gieren de zenuwen je door het lichaam als je als jurylid lijdzaam moet toezien.

We hebben ze die koebellen. Marie bleef een verdiende tweede plaats houden en Jolien sprong naar brons met haar hoge moeilijkheidsgraad. Sara en Lisa bleven verbazen en gingen ook met de hoogste moeilijkheidswaarden naar goud en zilver. Super spannend werd het bij de heren senioren.

Twaalf deelnemers en tien ervan sprongen allemaal minstens één drievoudige salto in hun finalereeks.

Simon moest (ondanks de beste eerste vrije reeks met de hoogste moeilijkheidsgraag 14.8 pt) iets meer dan twee volle punten goedmaken om eerste te worden.

Ongelooflijk spannend, zowat iedereen gaat door de reeksen, de twee punten werden nagenoeg opgehaald,… iedereen naar de computer om uiteindelijk het verdict te zien…. Valt dat schermpje dan juist weg en het duurt tien minuten voor er weer beeld en klank is.

Onwaarschijnlijk, de drie eersten staan op slechts een luttele 22 honderdsten van een punt van elkaar. Prachtige wedstrijd met een dikke verdiende derde plaats voor Simon, die zeer standvastig blijft, en toch eventjes balen omdat de grootste koebel niet op zijn kast zal prijken.

Volgende trip…

17 november zijn we alweer  met een bende erop uit. ’t Frans ploegenklassement, daar gaat het om. Wattrelos prijkt als club voor ’t eerst in al hun Frans avontuur op de  vierde plaats. Het ploegenkampioenschap komt eraan in het Zuid-Franse La Seyne-sur-mer. We gaan er met vier ploegen en nog eens vier trainers en juryleden heen. Nee we gaan niet, Ryanair brengt er ons heen. Low-cost tickets en heel dichtbij landen, ditmaal laten we twee minibussen en een wagen lekker op de parking in Charleroi. Eventjes weg en weer dus om op maandag weer op de schoolbanken te zitten. Wat het deze keer wordt weten we niet, de Fransen komen meestal heel tactisch uit de hoek en wij gaan voor een no-nonsense wedstrijd, alles geven want wij hebben niets te verliezen. In de drie divisies zijn we met de meisjes vertegenwoordigd en bij de jongens is het aantreden in divisie twee. Overal is finale mogelijk en misschien ook een podiumke. We zien er echt naar uit.

En nog eentje

Pas  geland en een weekje later springt zowat iedereen mee in de finale van de “Belgian open competitie” in Zichem. Zo ronden we ons voorseizoen af en hebben we wat herfsttrainingen te goed vooraleer in januari het echte competitieseizoen start zowel hier als bij de zuiderburen.

We zitten goed in vorm, volhouden dus.

Onze kalender

17 november               kampioenschap van Frankrijk per team in La Seyne-sur mer

25 november               finale BOT competitie in Zichem

6 december                 Sinterklaas, maar die komt voor iedereen.

vzw Lenig en Vlug

 
Contactpersoon
Adres:
Turn- en Trampolineclub
Grote Heerweg 87
8791 Beveren-Leie

Telefoon: +32 (0)56 719295

Gegevens: BTW: BE 0449.285.588
Rekening Crelan: BE18 8600 1339 4365 (SPAA BE22)

Adres van de SPORTHAL
"Den Averul"
Koning Albertstraat 18
8791 Beveren-Leie
 

 

Dit is een ongeldig emailadres.

Vul een onderwerp in.

Vul uw bericht in.


Invalid Input

­