De muur 

Leven op een wolkje, lijkt plezant, maar ooit zak je door de zachte massa, dat is algemeen geweten. Amnéville werd de stad, in de buurt van Metz waar de halve finale van het Franse kampioenschap gestreden werd. Een lekkere warme zaal, helemaal opperbest geïnstalleerd en uitgedost, werd het strijdperk. 't Is een raar seizoen, doorspekt met data die moeilijk liggen, examenwedstrijden, vakantiewedstrijden, zonder degelijke voorbereidingen vanwege "eventjes met de familie weg" of samenvallen van verschillende wedstrijden op één weekend. Dit zijn we niet gewend, alles is in het verleden goed gepland kunnen worden, maar hectische toestanden als twee tornooien op één weekend en toch de keuze voor allebei moeten maken, 't maakt het er allemaal niet simpeler op. 't Is lang geleden dat we nog eens een "boeman" tegen het lijf zijn gelopen op een wedstrijd, maar Amnéville was hopelijk ons enige zwarte beestje sinds jaren.

De zaterdagsessies vielen helemaal niet mee, maar, mag het een troost wezen, ook veel andere clubs gingen tegen de grond die dag. Lag het aan 't materiaal ("gymnova" heeft ondanks de gloednieuwe toestellen, een niet al te beste naam) of was er een algemene "day off"?

Lichtpuntjes

Lipi liep een beetje te balen na de eerste dag, maar dat relativeer je een paar uur later wel hoor. Een lekker dinertje in het restaurant van de grootste "indoor skipiste van Europa" leert je al gauw dat onze bende tegen een stootje kan. Alweer lachende gezichten, hilariteit, grapjes, lekker eten, en een vleugje zon (met die temperaturen een zaligheid) in een glas wijn. Meer moet dat niet zijn. Maar concreet, zij die nog een plaatsje voor Toulouse konden verdienen gingen bijna allemaal de mist in. Jammer, want ons hele werkjaar eindigt altijd met dit summum van trampolinebeleving. En natuurlijk, Toulouse ligt niet bij de deur, 't is een flinke trip, een echte bijna vakantiebeleving met sportieve hoogtepunten,dat dagje eerder van de schoolbanken geplukt worden.  Maar niet bij de selectie horen is ook een loutering, daar trekken sporters zich aan op, of ze verliezen even de motivatie, maar ja niet iedereen gaat naar de Olympische spelen, sporten is winnen of verliezen, kijk naar Boonen en Gilbert, gene platte prijs en ze moeten ook blijven trainen om hun status niet te verliezen.
Het eerste lichtpuntje was de afsluiter bij de senioren, Simon kwam uit tegen twee klasbakken van de nationale ploeg. Zijn eerste 15.2 moeilijkheid staat op de tabellen. Jolien had eerder ons tweede flitsje laten schijnen door de winnen bij de juniores. De tweede wedstrijddag gaf weer moed. Augie bij de jongsten en Joni bij de oudsten gaven van katoen en stonden op één. 20 springers dit jaar is het eindresultaat voor Toulouse, want de laatste selectieproef aan de côte d' Azur valt voor ons in 't water omdat we dan present moeten zijn op het Belgisch kampioenschap. Weerom een tegenvaller met twee tornooien op één weekend.

Mousse alom

Onze trampolinehal is in haar laatste stadium van "eigen" uitvoering, althans wat het echte springwerk betreft. Onze valput, je moet maar eens binnenspringen, wordt eerstdaags eindelijk afgewerkt. We hadden gehoopt tegen Kerstmis, maar ja bestellingen lopen al eens wat uit. Vorige week zijn 15 kubieke meter mousseblokken geleverd en die moeten we nog helemaal aanpassen en versnijden en inpakken en dan gaan we leren vliegen met een zachte landing. We kijken er echt naar uit. 't wordt een eigen ontwerp, we zijn naar een viertal uitvoeringen gaan zien en hebben er een vijfde uit gedestilleerd. Leuk om ook dat eens te doen. Verder werken we aan de offertes voor ons cameraproject en zijn we bezig met een chronometersysteem om alles lekker visueel en attractief te maken voor de volgende generaties springers. Om de jeugd, meer vertrouwd dan de ouderen met computers, i-Pads-Pods en tikdozen, te dienen, komt er ook een "pc" en printer in de hal zodat ze naast het springen ook de nodige formulieren kunnen uitprinten. 't Vraagt alleen wat slapeloze nachten om alles te bedenken en uit te werken.

Toch nog stressen

Lipi zijn tikker ging een paar weekends terug toch wat de hoogte in. Na elke Olympische spelen moeten de internationale juryleden hun diploma bestendigen, verbeteren of verhogen. Het Vlaams Volleybalcentrum in Vilvoorde was de rendez-vous plaats voor een 25 tal Belgische en Nederlandse juryleden. Onder de kundige leiding van zijne Eminence-Grise Nicolay Makarov, die er, in eerder soms moeilijk te verstaan gebroken Engels met Russische inslag, ons de vernieuwde trampolinecode in loodste. Het duurt allemaal lang en eigenlijk weten de meeste aanwezige trampolinefanaten alles al wel, toch breekt de stress soms zuur op als je dan toch een evidentie in de vragenlijst in de "Multiples choice" examens mis aankruist. 'k Heb het heel goed gedaan, ook al quoteerde ik, en ik mag mezelf een behoorlijke crack noemen inzake moeilijkheidsbeoordeling, enkele sprongen, onder tijds- en examenstress, blijkbaar verkeerd. In de uitvoeringsscore werd ik samen met de Hollandse Saskia laureaat waardoor ik over de hele lijn een "level" hoger gediplomeerd ben. Slechts één puntje op het totaal tekort om ineens twee categorieën hoger te staan. Blij maar toch net dat tikkeltje ontgoocheld om dat ene puntje, maar alweer vier jaar om van de stress van examens over te schakelen op het leutig jureren op vele tornooien. Alles om onze springers te dienen.

Eigen records breken

De ultieme betrachting voor de trainers en springers is het verhogen van de moeilijkheidsgraad van de reeksen. We hopen binnenkort op het breken van de magische 16 punten bij Simon, Sara staat op een zucht van 11 en de jeugdige Jolien heeft nu ook het niveau van Miet en Valerie bereikt (als juniores) met een 11.8 op de tabellen. Een opwaartse spiraal dient zich aan, meer willen, hoger springen en reeksen kunnen neerzetten waar anderen van opkijken en wij als trainers dan maar hopen dat de jongsten hier een voorbeeld aan nemen en er ook voor gaan. Met de installatie van al onze attributen in onze hall kan dit alleen nog beter gaan. Dit is fun voor de gasten, maar evenzo pure ernst, omdat alles zonder risico en goed moet berekend zijn, geen zotte dingen zonder nadenken. Het blijft een complete sport.

Onze kalender

4 mei                                     Belgisch kampioenschap in Mortsel

Donderdag 9 mei                   BOT selectieproef in St Genesius Rode

31 mei tot 2 juni                     Championnat de France in Toulouse

vzw Lenig en Vlug

 
Contactpersoon
Adres:
Turn- en Trampolineclub
Grote Heerweg 87
8791 Beveren-Leie

Telefoon: +32 (0)56 719295

Gegevens: BTW: BE 0449.285.588
Rekening Crelan: BE18 8600 1339 4365 (SPAA BE22)

Adres van de SPORTHAL
"Den Averul"
Koning Albertstraat 18
8791 Beveren-Leie
 

 

Dit is een ongeldig emailadres.

Vul een onderwerp in.

Vul uw bericht in.


Invalid Input

­