My lost generation 

'k neem het nogal persoonlijk, 'k zit er mee in mijn maag. Nog nooit zijn er een aantal zo vroeg mee gestopt. In alle drukte ronde de nieuwe hal, wat toch zowat een drietal jaren in beslag heeft genomen had ik al wel enkele signalen opgevangen, maar dat onze hele generatie juniorkes er op 't einde van 't seizoen massaal zouden uitstappen, dat had ik in mijn meest rampzalige scenario nooit aan gedacht. ' t Is momenteel nog wat redenen erachter zoeken en 't is slikken voor mij. De meesten waren op een punt gekomen waar ze al de stap naar het grote internationale werk konden of hadden gezet, met zeer goede resultaten; 't Was misschien ook een luxe probleem, we waren met zo'n bende dat we overal indruk maakten en resultaten scoorden. Is het een overaanbod aan andere dingen die ons hier sportief de das omdoet. Er is tegenwoordig overal een overdaad aan mogelijkheden om te sporten, te ontspannen, uit te gaan, mee te doen…. En ik stam misschien nog uit die tijd van toen, toen alleen of slechts enkele sporten binnen de gemeente mogelijk waren; Nu worden de jongelui als 't nodig is overal heen gevoerd; 't zal even wennen zijn om die acht niet meer vier of vijf keer per week te mogen trainen. Jammer dat klasbakken zo gauw opgeven tegenwoordig, zo zie ik het toch, maar ja een klein beetje groepsdruk zal hier niet vreemd aan zijn denk ik zo.

 

Nog eentje…

Na zowat dertig jaar een intense relatie gehad te hebben als springer-springer, springer-trainer, trainer-trainer, organisator-organisator is er eentje die ook het drukke clubleven voor bekeken houdt. Sophie heeft een legendarische clubhistoriek doorlopen. Amper tien hielp ze mee tijdens onze eerste geïmproviseerde clubshow en bij 't opruimen raakte ze gekwetst aan haar been. Een flinke gaap die moest genaaid worden was voor haar pa de reden om er direct de brui aan te geven. Enige overredingskracht van mijnentwege was toen voldoende om haar toekomst in de club te bezegelen. Van toen af aan was Lipi's wet in ons sportwereldje voor Sophie de van Dale van het trampolinespringen. In haar studentenperiode glipte ze wekelijks zonder vaders medeweten op de trein in Gent om op woensdag te kunnen komen trainen. Geen kat om zonder handschoenen aan te pakken die meid, want menige keer vlogen we op trainingen in mekaars haar, maar met kampioenen is dat zo. Nukken en mokken horen erbij. 't was een bijtertje en nog altijd de enige meid die op een wereldkampioenschap een vijfde plaats wist te behalen. Zelfs op die dag liep ik als trainer te balen over haar attitude. Ze bleef en jarenlang, vele jaren lang beleefden we het clubleven in al zijn glorie en organisaties samen. Ze was mijn secretaresse in het bijhouden van bestanden en agendapunten, onze fantastische muziekkiezer voor de shows, en de choreografie van vele shownummers waren haar ding. Als trainster bleef ze een harde dame. Toch verzwakte ze de laatste paar jaar door omstandigheden een beetje in haar clubdoen en uiteindelijk besloot ze om er eind van het voorbije seizoen ermee te kappen. Mijn zielscopain in al die jaren, 't doet wat pijn, 't zal wat schuiven en veranderen zijn in schema's maar zoals de wet het altijd zegt: Iedereen is vervangbaar, maar misschien hebben we er voor die ene echte Sophie er wel twee nodig in vervangstukken. De herinneringen zullen nog de rest van mijn leven in mijn geheugen geprint blijven. Ze blijft een vriendin voor 't leven en een paar honderd meter uiteen wonen is nu ook geen onoverkomelijke afstand hé.

The new inspiration

Die Belgische popgroep moet zowat de hitlijsten hebben gehaald toen Sophie nog in de pisdoeken hing (pampers bestonden toen niet). New inspiration voor ons nieuw seizoen, een alternatieve start, want er zat wat sleet op onze nationale stage, waar sinds meer dan twintig jaar de meeste andere clubs het grote springprofijt uithaalden. We opteerden voor onze eigen clubwerking, klinkt wat egoïstisch maar al die jaren waren we de vreemde eend in de bijt die graag de trampolineleerlijn en methodiek uitdroegen naar iedereen die deze sport als hobby koos. Toch vonden we het welletjes en richten ons doelbewust op onze nieuwe generatie springers. De eerste stappen van 't seizoen hebben we als een dropping, survival en trainingsweekend aangepakt. Energie was nodig, doorzettingsvermogen voor alle praktische en sportieve uitdagingen, uren met of zonder blaren stappen en proeven doen en toch nog een achttal uren training in dit weekend. Drie verschillende zolders om te overnachten, een eigen douche en toilet bouwen en ons eventjes in de Schotse Highlands wanen in Diksmuide. Alle ingrediënten samengebundeld om het echte clubleven in de nieuwelingen aan te wakkeren. Wie weet geven zij het niet zo gauw op en kunnen we opnieuw binnen enkele jaren intens werken om bij de junioren de verloren medailles en bekers op te halen. Weer een uitdaging.

 

We waren nog voor 't verlof….

De laatste wedstrijd van het echte seizoen is voor ons het Franse kampioenschap. Het verslag verschijnt altijd pas in september, vandaar…. De weergoden hebben lang huisgehouden in 't voorjaar dat precies maar bleef duren. We mochten naar Toulouse. Water gieten deed het zowat 700 km lang. De middagverrassing, het zoeken naar een leuke spot om onze stutjes te verorberen via de afrit van Salbris was veelbelovend, twee kastelen in één dorp maar 't bleef zeiken uit de hemel. Uiteindelijk vonden we een ruim openbaar toilet en telefooncel om opeengepakt droog onze middagpauze door te nemen. We kennen de zaal al in Toulouse, we komen er voor de derde keer. De verwachtingen lagen iets lager dit jaar maar toch hebben we het zeer goed gedaan. Darwin verbaasde iedereen door in de finale een derde plaats neer te zetten bij de miniemen (ook al stond hij vooraf slechts vijftiende in de rancking). Joni heeft een super jaar achter de rug en zette dat meteen dik in de verf door in haar finale door te stoten naar een ultieme tweede plaats. De mooiste medaille uit haar carrière tot nu toe. Klasbak Lisa, ook al beseft ze dat nog altijd zelf niet ondanks herhaaldelijke verduidelijking van mijnentwege, zette de kers op onze taart door zich bij de juniores het goud toe te eigenen. Jammer dat ze er als kersverse Franse kampioene een paar uur later de brui aan gaf en het niet meer ziet zitten om verder te trainen. Een gouden toekomst gooit ze zomaar overboord, maar ja de jeugd is onbezonnen. In 't synchroonspringen blijven Jolien en Meredith podia halen, deze keer brons. Toch weer een zeer geslaagde editie.

 

Cheese

We blijven lachen hoor, ook al hangen wat donkere wolken boven onze kop, mensen die vertrekken, trainers die ermee kappen, net nu we een paleis van een zaal hebben en alles toch wat gemakkelijker is geworden. We blijven echter flink investeren en dat heeft zo zijn prijskaartje. Vorig seizoen konden we dankzij activiteiten, sponsoring en acties zowat 30.000 euro in onze zaal pompen. Onze unieke valput is helemaal op en top, de eigenzinnige chronometers zijn besteld en de bestelling van ons enig camerasysteem zal niet lang meer op zich doen wachten. Maar…. Daar zijn centen voor nodig, sportgerief is nu eenmaal niet goedkoop, maar door veel zelf te vervaardigen beperken we natuurlijk op het budget. Eventjes chillen mag wel eens af en toe en Bourgondisch zoals we zijn doen we dat elk jaar met onze culinaire hoogstand van een Kaas-en Wijnavond.

Kazen en wijnen

Zaterdag 12 oktober mag je ze alweer allen komen proeven. Kaarten kunnen zowel vooraf als ter plaatse worden gekocht. Reserveren doe je liefst een paar weekjes vooraf zodat we onze zaal 't Klokhuis leuk kunnen inrichten. U brengt een leuke avond door, kan nog een toffe prijs winnen en ondertussen helpt u onze vereniging in zijn aankoopbeleid voor nog meer 'trampolinejolijt'. Bedankt bij voorbaat.

Onze kalender

 

15 augustus:               iedereen weer op de trampoline

21-22-23 september:   jurycolloquiem in Bourges

5 oktober:                   worldcup in Odense (Denemarken)

12 oktober :               Kaas- en wijnavond in ’t Klokhuis: org lenig en vlug

26 oktober:                Internationale Golden River Team cup: In Beveren-leie

vzw Lenig en Vlug

 
Contactpersoon
Adres:
Turn- en Trampolineclub
Grote Heerweg 87
8791 Beveren-Leie

Telefoon: +32 (0)56 719295

Gegevens: BTW: BE 0449.285.588
Rekening Crelan: BE18 8600 1339 4365 (SPAA BE22)

Adres van de SPORTHAL
"Den Averul"
Koning Albertstraat 18
8791 Beveren-Leie
 

 

Dit is een ongeldig emailadres.

Vul een onderwerp in.

Vul uw bericht in.


Invalid Input

­