Fifty shades of grey….

'k Heb hem nog niet gelezen, maar 't is maar dat iedereen en vooral de media het erover heeft. Ik dacht zo'n titel, dat moet over 't weer in België gaan. De januarimaand, grijs in al zijn tinten is voorbij, er fluiten 's morgens bij 't eerste ochtendgloren soms al wat merels en de mezen komen met troepen nog altijd op de vetballetjes pikken. Grijsdraaien, lijkt in onze sport al een lange tijd aan te slepen.

 

Er komt maar geen schot in de organisaties van onze gymfederatie. De wedstrijden duren nog altijd veel te lang, zonder enige animatie en soms nogal met al lang verhuisde technologie. Blijkbaar is dat ook het oud zeer waar Steven Martens in het voetbal heeft willen bestrijden. Mijn gevoel….je kan dan wel enkele minder belangrijke bobo's opzij hebben gezet, maar van de hoogste categorie, daar torn je niet aan en die moet je blijven paaien met bonussen en cadeautjes en dan … als je iets bereikt hebt en eigenlijk een filosofie ontwikkeld hebt, een structuur op poten hebt gezet, dan sturen ze je met een zoethoudertje van  300.000 euro de laan uit. Ik heb dat spelletje al lang door hoor, en kan het aan zowat alle federaties in ons landje toeschrijven, weliswaar niet altijd met zo'n riante afscheidsvergoeding, maar daar zullen we het niet verder over hebben. 't Ging om al die grijstinten… toch?

Wat alweer voorbij is…

Twee competitiewedstrijden, eentje in Eeklo en eentje in Diest. Onze jeugd schittert in zowat alle groepen. Ons Femke torent er flink bovenuit. In Eeklo had ze al een overschot van meer dan tien punten en in Diest deed ze er nog een schepke bovenop. Meer dan twaalf punten op een score van 80 punten, dat is uitmuntend. We moeten ze zelfs intomen om als elfjarige niet bij de seniors te laten meedoen, ze zou er bij de eerste drie eindigen.

Darwin, Mara, Marie en Hanna laten het ook niet aan hun hartje komen en staan overal in de top van hun klassement. Over juniors en seniors gaan we het voorlopig niet hebben. Daar sluipt het grijs binnen, troebele lucht blijkbaar want er wordt voorlopig zeer weinig getoond. De seniors vooral bakken er niets van, nog te vroeg vooral omdat de meesten die kwaliteit hebben het nog uitzweten van de tussenexamens aan unif of hogeschool. Niemand slaagde er in Diest bij de jongens in om een volledige wedstrijd uit te springen. En van de dames zien we allen maar een verzwakking van de atleten. Dringend motivatie en doorzetting gevraagd als je het mij vraagt.

Dan maar naar 't buitenland

De zee, de zee klotst voort in eindeloze deining, de zee… waarin mijn ziel zichzelf weerspiegeld ziet…. Velen onder jullie zulle dit obligatoire gedicht van Willem Kloos uit de humaniora herkennen. Prachtig hoe dichters en kunstenaars in een paar lijnen, een paar woorden de verbeelding zo kunnen aanscherpen. La côte d'Opale is weerom onze bestemming. Onze kleinsten gaan er hun eerste Franse stapjes plaatsen op het grote net. Het wordt vroeg opstaan op zondag om na twee uurtjes bollen dicht bij het enorme strand van Le Portel in een kleine sporthal, waar meestal een ijszakje op de thermostaat wordt gelegd om de chauffage op peil te houden, de eerste confrontatie voor de Franse aan te gaan. Philippe en Jocelyne zorgen er op hun "Chti- wijze" voor een hartige welkom, een geruststellend woordje, ook al begrijpen onze jongelingskes enkel "oui" en "non", voor onze zenuwachtige springertjes. Een aperitiefje en een stuk taart, en een klein buffetje voor de juryleden, en onze dag wordt voor iedereen aangenaam, ontspannen met zeker goede resultaten voor iedereen.

Je moet er dan wel de enorm irriterende stem van Jocelyne in de veel te luide muziekinstallatie bijnemen, maar dat doen we met plezier. De nationale springers hebben nog een maand om hard te werken want dan zijn we alweer aan deze kust, incluis een uitgestelde Nieuwjaarsduik op het strand van Boulogne.
We hebben er echt zin in.

Ouders en vragen…

Wat voor de trainers al een slangenkluwen is moet je eens op een uurtje willen uitleggen aan de ouders. Elk jaar verandert er wel weer eens één of andere anekdote, of enkele woorden of een "of" wordt een "en" in 't reglement. Wij worden soms op de wedstrijddag zelf geconfronteerd met een kleine wijziging die we tot scha en schande niet juist hebben gelezen, of erover gelezen of verkeerd hebben geïnterpreteerd en dan moeten we nog tijdens het wedstrijdgebeuren onze springertjes een wijziging aansmeren. Niet altijd gemakkelijk. Neem dan nieuwe ouders, zoals we ze noemen. Dat zijn deze die we uitnodigen voor een briefingvergadering voor onze Franse licentiespringers, die voor het eerst met enkele termen uit het internationaal trampolinejargon te maken krijgen en meteen de hele rimram van indelingen en categorieën eventjes voor de voeten worden geworpen. We stellen ze gerust dat wij alles voor hen regelen en dat we op ons plechtige communiezieltje beloven om hen tijdig alles mee te delen , maar toch, er zijn altijd addertjes, of vergetelheden of we gaan ervan uit dat ze het uiteindelijk ooit wel eens zullen begrijpen. Maar één ding is zeker, de ouders mogen altijd komen met hun vragen. Of we ze wijzer maken met ons antwoord is nog maar de vraag.

Ideale gelegenheid

Rozette, wijlen Rozette, jammer genoeg, heeft duizenden kilometers afgelegd met haar groene bus voor onze vereniging en 't is zowat 8 jaar geleden dat we nog met een grote autocar op "tour" gingen maar oude tradities verdienen nieuwe kansen. Voor onze eerste nationale competitie in Boulogne-sur-mer  in maart stappen we allen samen weer in een heuse autocar en maken we er een leuk weekendje van. Naast de wedstrijd, slapen in een oude maar mooi gerenoveerde kazerne op het strand van Le Portel en enkele visites aan leuke sites van Nord-Pas de Calais en natuurlijk de tijd hebben in de bus om dat vervelende reglement op een ludieke manier toch maar te verduidelijken aan al de meereizende ouders, zoiets kan niet mislukken. De bus is al volgeboekt.

Onwaarschijnlijk

Ze blijven ons verrassen die jonge mensen. Strijdvaardig, gelukkig een fris maar mooi weertje eind januari, zijn ze beladen als ezels de straat op getrokken met die "oh zo volprezen pannenkoeken van Lenig en Vlug". Wie niet thuis was had ongelijk, daar blijf je gewoon voor  thuis durven we stellen. Een hotdog en een warme kom soep volstonden om ze in de vroege namiddag alweer de straat op te sturen voor wat nieuwe verkoopstechnieken. Ze blijven het graag doen en de flensjes gaan zo snel van de hand dat we alweer een clubrecord hebben gebroken. Bedankt beste bevernaars om zo massaal onze kas te spijzen. Een flinke duw in de rug van onze club.

Onze kalender

15 februari                  selectieproef voor de jongeren in Le Portel (Franse competitie)

8 maart                       derde voorronde Belgische competitie in Dendermonde

14 maart                     Zonekampioenschap in Boulogne-sur-mer

21 maart                     internationale "Flower cup" in Aalsmeer (Nederland)

28 maart                     Vlaams kampioenschap in Eksel

 

vzw Lenig en Vlug

 
Contactpersoon
Adres:
Turn- en Trampolineclub
Grote Heerweg 87
8791 Beveren-Leie

Telefoon: +32 (0)56 719295

Gegevens: BTW: BE 0449.285.588
Rekening Crelan: BE18 8600 1339 4365 (SPAA BE22)

Adres van de SPORTHAL
"Den Averul"
Koning Albertstraat 18
8791 Beveren-Leie
 

 

Dit is een ongeldig emailadres.

Vul een onderwerp in.

Vul uw bericht in.


Invalid Input

­