Tussen de groten

“Hemels” is de uitdrukking die past bij het deelnemen aan een World Cup trampolinespringen. Ze gaan hoog, zoooo hoog al die vreemdelingen. En wij maar stampen en duwen om wat krampachtig tot aan hun enkels te raken. Als je de tabellen naslaat dan merk je algauw dat amateurisme bijna niet meer aan de orde is nu het springen al een twaalftal jaar  het Griekse aureool van de Olympos draagt. Mouilleron-Le Captif, een onooglijke plek in de Vendée was gastheer. Er staat een gigantische hal (hebben wij wel zoiets hier in Belgie?), eigenlijk twee naast mekaar, een lekker architectonisch plaatje van bouwkunst, helemaal buiten het stadje nabij La Roche-sur-Yon tegen “den Atlantic”. Een kleine dagreis ver met onze vijf, zeg maar semi-topsporters, die het nog altijd moeten voor mekaar krijgen universitaire studies te combineren met vijf harde trainingen per week.

Front Oostblok

Individueel springen, huzarenstukjes in de lucht, flirten met wat nog onmogelijk lijkt om de zwaartekracht te trotseren. Virtuositeit alom en dat vooral van alle landen die het Oostblok en Verre Oosten uitmaken. Rusland, Belarus, de Kazakken en Uzbeken, met als slagroom op de taart de Chinese en Japanse suprematie. De sterke Engelsen en Fransen buigen deemoedig het hoofd en slechts een verloren gewaande maar in supervorm verkerende Portugees raakt met nog een Franse trampolineheld in de finale. De goden van het net halen de hoogste moeilijkheidsgraden met een perfectie om van te duizelen. Onze Belgen duizelen allemaal en maken fouten en worden onverbiddelijk naar de grijze middenmoot verbannen, ook al zijn er lichtpunten bij onze vier geselecteerden voor het wereldkampioenschap in november.

Ze raken gemakkelijker door hun zware reeksen, niet allemaal, maar de foutenlast tijdens en bij de landing van hun oefeningen worden door de haviksogen van de onmeedogenloze jury nooit gemist.

Flinke opsteker

Nog nooit zo dichtbij een finale geweest, nog nooit zo gelijk gesprongen en weerom beide teams het selectieminimum voor het WK gesprongen. Dat is wat gebeurde tijdens het synchroonspringen. Simon en zijn ex-clubmaatje Joris, die in onze club jaren aan een stuk de knowhow van de sport werd bijgebracht, startten de competitie. Zaterdagmorgen klokslag 11 uur zetten ze meteen de te kloppen uitslag op het bord. Ik ben eerlijk, ik dacht,  goed, we zijn op zijn minst één koppel lang nummer 1 geweest op de scorelijst, maar hun reeks was supersynchroon en het machientje gaf 9.6 synchronisatie aan, moeilijk te evenaren bleek want de hele eerste groep bleven we op 1 staan bij de eerste doorgang. Dit kon niet blijven duren maar toch ook bij de vrije reeks haalden ze niet alleen 9.1 gelijktijdigheid , ze zetten voor de derde keer hun vereiste minimum voor het wereldkampioenschap op de tabellen en ook de moeilijkheidsgraad bleek een Belgisch record. Fijn om na de eerste groep fier op de vierde plaats te staan. Er kwam iets groots aan misschien.

Bang opschuiven

Toch moeten we relativeren, wij amateurtjes tegen al die krachtpatsers, die allang weer bezig zijn met “world games” en “Olympische” selecties, kunnen hoegenaamd niet optornen tegen al dat berekend geweld en moeten uiteindelijk tevreden zijn met een veertiende plaats. Er zijn natuurlijk altijd van die oneerlijke en eigenlijk tegensportieve reglementen die ervoor zorgen dat niet alle chinezen en russen uiteindelijk alleen de finale bevolken en er mag dus maar 1 koppel synchroonspringers per land de finale bevolken. Tandenknarsend tellen we af en komen tot op een paar springers voor het einde van de selectieproeven nog altijd binnen bereik van een eerste finaleplaats voor de jongens op een World cup. Maar ja, wij Belgen leggen ons altijd nederig neer bij de wet van Murphy die nagenoeg op het einde nog toeslaat. De onverbiddelijke en steeds tot het uiterste bereide Duitse combinatie kegelt onze dromen uiteindelijk naar de verdoemenis; zij halen een 9.9 synchronisatie en een mooie reeks waardoor we gelaten alleen nog een verplicht nummertje hoeven op te voeren om aanwezig te zijn als reservekoppel tijdens de opwarming van de finale. We zijn eerlijk, stillekes in ons hele binnenste hebben we wel ergens gehoopt dat er eentje plots diarree had, of pijn in de enkels of een stekende koppijn om die finale links te  laten liggen, maar dat zou afbreuk doen aan de sportieve sterkte. Nee, ‘t is mooi geweest, we zijn helemaal niet afgegaan, integendeel we kregen schouderklopkes en goeie moed toegewenst. Dit smaakt naar meer.

Opeenvolging

Om de twee jaar weten we het wel hoor, van begin augustus tot eind november is het niet opstarten, maar ‘t is verdorie gelijk de Ronde van Vlaanderen. Een opeenvolging van gebeurtenissen, feesten, wedstrijden en eigen tornooien. Tegenwoordig vraag je aan iemand: Hoe is ‘t? en dan krijg je nooit meer het antwoord “Goed” of “ Wat slapkes” of ….. maar steevast “ Druk, druk , druk”. Ons clubke weet wat druk is en we kunnen er redelijk mee  om.

Tegen de tijd dat dit artikeltje u weerom doet verbazen over al onze exploten zijn er minstens weer 100 families die hun cholesterolgehalte een paar weken goed moeten in de gaten houden na de altijd sfeervolle “Kaas-en Wijnavond van begin oktober die weerom meehelpt onze “Internationale Golden River Team cup” op de goede manier voor te bereiden. Meer dan 30 extra medewerkers, naast het organisatiecomité, helpen mee om de dertig teams een onvergetelijke dag te schenken op 24 oktober. We hebben zelfs een internationale Graffiti kunstenaar kunnen strikken om ons Sp.Art project kracht bij te zetten en ervoor te zorgen dat alweer iedere deelnemer op het kunstwerk wordt herinnerd. Een derde keer zal dit op doek geschilderde piece of art onze sporthal kleuren. Ook de unieke eigen ontworpen bekers en medailles zijn zeer gegeerd en maken van dit evenement iets enigs. Kom kijken de hele zaterdag door (24 oktober) met een uitzonderlijke finale vanaf 17 uur. Later meer over deze enige wedstrijd in zijn genre in België.

Onze kalender

17/10               Kaas- en Wijnavond ’t klokhuis (org lenig en vlug)

24/10               Internationale Golden River Team cup(sporthal Bev-leie- org lenig en vlug)

30-31/10         World Cup Loulé Portugal (Simon ind-Joris en Simon synchroon)

6-7 /11            Ploegenkampioenschap van Frankrijk in Sevran (Parijs-3 teams van Bev-L)

15/11              BOT finale in Zichem

26-28/11         Wereldkamp. in Odense (Denemarken) (Simon ind- Simon-Joris synchr)

vzw Lenig en Vlug

 
Contactpersoon
Adres:
Turn- en Trampolineclub
Grote Heerweg 87
8791 Beveren-Leie

Telefoon: +32 (0)56 719295

Gegevens: BTW: BE 0449.285.588
Rekening Crelan: BE18 8600 1339 4365 (SPAA BE22)

Adres van de SPORTHAL
"Den Averul"
Koning Albertstraat 18
8791 Beveren-Leie
 

 

Dit is een ongeldig emailadres.

Vul een onderwerp in.

Vul uw bericht in.


Invalid Input

­